Groen
Jan-Willem Noom in Genua: “Ik kan me steeds moeilijker verplaatsen in de student die zijn horizon niet wil verbreden en lekker in het vertrouwde Noord-Holland blijft zitten…. Hier kan geen les tegenop´
Hier kan geen les tegenop…
In januari 2004 vernam ik van een van onze coördinatoren internationale contacten de mogelijkheid om in de maand juni stage te lopen in een botanische tuin in het Italiaanse Genua: een nieuw adres voor Clusius college : Het park ‘Durazzo Pallavicini’ in Genua. Men reageerde enthousiast op de mogelijke komst van Nederlandse studenten in de betreffende botanische tuin in het stadsdeel Pegli. Met alleen een emailadres op zak ben ik contact gaan zoeken met Riccardo Albericci, van wie ik direct een enthousiaste respons terug kreeg.
Aanvankelijk was ik van plan om samen met een van mijn klasgenoten naar Genua te gaan, maar men had geen zin in een nieuwe ervaring. Grenzen verleggen, waarom zou je? Na een lange zoektocht heb ik de knoop doorgehakt en heb besloten om alleen te gaan. De maand voor vertrek heb ik perfect contact gehad mat Genua: we wisselden veel informatie uit en ook diverse digitale foto’s werden over en weer verzonden.
De dag na mijn laatste tentamen ben ik per vliegtuig vertrokken naar Genua, de geboortestad van Columbus. De kustlijn van de stad bestaat uit een roestige industriezone, maar als je daar doorheen kijkt zie je een prachtig stadscentrum dat rijk is aan paleizen en schitterende stadsparken. In een van deze parken heb ik een maand meegeholpen aan de restauratie van een botanische tuin. Als enige Nederlander samenwerken met een groep Italianen verlangt wat improvisatie en aanpassingsvermogen, maar dat maakt het juist zo leuk. Je gaat niet alleen naar het buitenland om werkervaring op te doen, het is zoveel meer. Je komt in aanraking met een compleet andere cultuur, andere manier van denken, een andere werkwijze en je ontmoet andere mensen. Dit laatste is echt te danken aan het feit dat je hier als enige Nederlander bent. Je kunt niet terugvallen op je eigen vertrouwde clubje mensen, je bent min of meer verplicht om je te verdiepen in een andere cultuur, wat overigens niet als een verplichting voelt. Ik heb zoveel mensen ontmoet uit zoveel verschillende landen. Niet alleen tijdens de werkuren in het park, maar ook tijdens excursies in Ligurië en Toscane. Het personeel in de botanische tuin werkte 6 dagen per week van 7.00 uur tot 13.30 uur.
Ik had iedere middag en de zondagen de gelegenheid om mijn eigen weg te gaan. Omdat ik hier met niemand rekening hoefde te houden kon ik mijn interesses volgen en uitgebreid de omgeving verkennen. Dankzij de goed functionerende spoorwegen ben ik afgereisd naar Toscane, waar ik een bezoek heb gebracht aan de plaats Lucca. Ook heb ik gewandeld in het nationaal park Cinque Terre en heb ik per trein delen van de kustlijn langs de Bloemenrivièra bezocht. Het voelde voor mij telkens weer alsof ik me door een reisboek waande op weg naar Villa Felderhof.
In vier weken tijd heb ik een fantastische ervaring en een geweldige band met mijn plaatselijke collega’s opgebouwd. We zijn vrienden geworden. Regelmatig werd ik uitgenodigd om families te ontmoeten en thuis te komen dineren met alle gastvrijheid van dien. Een buitenlandstage is een kans die ik met beide handen heb vastgepakt. Voordat ik aan mijn avontuur begon, had ik wat moeite met het idee alleen ergens vier weken te verblijven. De realiteit is anders: je bent nooit alleen. Ik heb zoveel mensen ontmoet en zoveel gedeeld met anderen. Misschien juist door het feit dat ik alleen ben gegaan.
In 2002 ben ik met een uitwisselingsproject in San Remo geweest. Toen wist ik het al: dit wil ik nogmaals meemaken, maar dan langer en met een beperkter gezelschap. Ik beschouw dit als een verdieping binnen mijn opleiding. Ik kan me steeds moeilijker verplaatsen in de student die zijn horizon niet wil verbreden en lekker in het vertrouwde Noord-Holland blijft zitten. “Want hier wacht mijn baas op me, hier kan ik geld verdienen, hier staan de piepers om zes uur op tafel en hier blijf ik toch de rest van mijn leven wonen. Dus waarom zou ik het avontuur opzoeken?”
De renovatie van de botanische tuin is nog niet volledig voltooid. Ik hoop over een paar jaar terug te keren naar Genua om het eindresultaat te bewonderen en opnieuw te genieten van het onverwachte en alles wat anders is dan het vertrouwde.
Jan-Willem Noom, student Groene ruimte doorstroom, niveau 4
Geert in Zuid-Afrika
Zuid Afrika
Het is een groot en ruim land, de begroeiing is over het algemeen vrij dor. Het meeste land wordt gebruikt voor tuinbouw, akkerbouw en veeteelt. Een gemiddeld akkerbouwbedrijf bevat ongeveer hectare grond. Er is een ruime variëteit aan producten die geteeld worden, van bananen tot aardappelen en bollen. Ook worden en verschillende soorten vee gehouden zelfs giraffes en struisvogels worden hier als (pluim)vee gezien.
De omgeving van mijn stagebedrijf is erg mooi, er zijn veel farms en alles ligt relatief dicht bij elkaar. Mijn stagebaas heeft zijn eigen zwartendorp waar zijn negers arbeiders wonen. De huizen hier verschillen erg, de blanke en rijke negerwoningen zijn erg groot vergeleken bij de kleine krakkemikkige arbeiderswoningen.
Mijn opleidingsbedrijf is een groot bedrijf voor Nederlandse begrippen. Ze hebben hier van alles. Er worden lelies, irissen, tulpen, alliums en gladiolen en gras verbouwd. Ook is er een kippenfarm en worden er schapen en koeien gehouden. Kortom een pracht bedrijf dat alle sectoren omvat die ook maar iets met de landbouw te maken hebben.
Aan mijn werkzaamheden is eigenlijk alles interessant, elk uur leer ik wel wat bij. Als ik dit zo zeg, lijkt het wel erg overdreven, maar dat is niet zo. Bij al mijn werkzaamheden is het namelijk zaak dat ik goed rondkijk om zo te zien wat er aan de hand is. Op deze manier leer ik hoe mensen en machines werken. Van specifieke opdrachten leer ik natuurlijk altijd. De bruikbare energie van het zonlicht meten bijvoorbeeld is een hele nieuwe ontwikkeling. Over de teelt op zich leer ik vooral door te kijken en door de uitleg van mijn begeleiders.
Ik denk dat ik hier in deze twee weken al meer geleerd heb dan ik in twee maanden tijd op school zou leren. Niet alleen over de teelt en het werk, maar ook over de mentaliteit van de bevolking en over mijzelf.
Over het algemeen hebben ze hier de normen en waarden vrij hoog zitten. Stukken beter als in Nederland dus. Ten eerste moeten de kinderen op school uniformen dragen en worden de leraren echt als meester beschouwd. Het dragen van een uniform vind ik persoonlijk positief omdat je zo geen onderscheid hebt in arm en rijk, ook lijkt alles zo meer geordend.
Ik merk nog steeds dat blanken en zwarten vaak niet samen gaan. Zo zie je vaak op belangrijke posities in door blanken opgerichte bedrijven blanken zitten en vaak doen de zwarten het “vuile”werk op bedrijven. Hier komt wel in rap tempo verandering in omdat de overheid de zwarten ook op belangrijke posities wil hebben. Helaas gaat dit naar mijn mening op een ietwat snelle en verkeerde manier omdat de zwarten vaak de kennis niet hebben om de bedrijven of posities over te nemen.
Mijn mening is dat ik hier erg veel van heb geleerd en hoewel het maar een korte tijd is dat ik hier geweest ben, is het ene unieke en mooie ervaring, die ik graag nog eens over zou doen, alleen dan voor een langere tijd.
Ik denk dat iedereen hier wel erg veel van zou kunnen leren, het gaat er hoofdzakelijk om wat je zelf oppikt. Je wordt wel gestuurd door begeleiders maar voor het grootste deel heb je wat je hier leert aan jezelf te danken.
Naam bedrijf: Sun Valley Afrika Flowers
Vlakplaas, Tarlton
District Krugersdorp
Zuid Afrika
